Cricket World Cup kijken op Museumplein

Door Warner van der Vegt op 23-02-2011
9.00 uur, 2 april 2011. Mijn broertje en ik lopen schouder aan schouder tussen 120 duizend man door. Springend, feestend, dronken of dronken van geluk vallen fans elkaar in de armen.

 

Terwijl op 1 van de 8 mega schermen Ryan ten Doeschate de “man of the match” award krijgt uitgereikt verzamelen de mannen onder leiding van Peter Borren zich op het podium om zo de Wereldbeker omhoog te houden. Het Nederlands elftal wint de WK finale cricket van Australië. Niemand had het ooit kunnen denken. Wat de voetballers niet lukte in 2010, is het cricketteam gelukt. We zijn wereldkampioen.

 

Dé dinsdag
Op het  moment dat ik nog even wil genieten van de overwinning voel ik de natte neus van mijn kat Cougar Googly in mijn gezicht duwen en word ik wakker. De kat heeft honger en het is toch al 7 uur in de ochtend dus een mooie tijd om op te staan. Het is gewoon dinsdag voor meer dan 16 miljoen Nederlanders. Voor mij is het dé dinsdag. De dinsdag dat voor het Nederlands elftal de Cricket World Cup 2011 begint. De dinsdag dat we weer de eerste wedstrijd (net als in het T20 WK twee jaar geleden) tegen de Engelsen spelen. De dinsdag dat elk crickethart iets sneller gaat kloppen.

 

9.30 uur Nederlandse tijd. Ik heb Sky Sports weer aan weten te krijgen via 1 van de duizenden illegale links die circuleren op het internet. Peter Borren (onze captain) staat naast de grote Andrew Strauss. De man die net na 24 jaar de Ashes (belangrijkste cricketbeker tussen Engeland en Australië) heeft weten te winnen op Australisch grondgebied. Een ware cricketgrootheid. Zal Peter “meneer Strauss” zeggen, vraag ik mij even af wanneer hij hem een hand geeft. Het speciaal voor deze wedstrijd gedrukte muntje vliegt de lucht in en Peter roept heads. Het is heads, we winnen de toss. 1-0 voor ons, denk ik nog even snel in voetbalterminologie.

 

We gaan batten, oftewel we gaan slaan. Wij moeten de punten gaan maken. We gaan ons klaarmaken voor het bowling geweld van Stuart Broad, Jimmy Anderson en de toverballen van Graeme Swann. Maar goed, ik heb er alle vertrouwen in. We hebben toch een aantal gevestigde namen in de line-up staan met Kervezee, Cooper, Ten Doeschate en de Grooth (door de Engelsen lieftallig De Groeth genoemd).

 

Ryan ten Doeschate
We beginnen goed: 10 runs, 20 runs en 30 runs en nog steeds niemand uit. Het eerste oei-momentje op 36 runs, Kervezee uit. Ons grootste talent in Nederland, die misschien volgend jaar wel voor de Engelsen speelt. Vreemde regelgeving, maar geloof mij: het kan. Cooper komt in op “nummer 3” en begint steady. Hij is toch 1 van de mannen waar we het van moeten hebben met zijn professionele cricketervaring.

 

Na het wegvallen van Barresi op een totaal van 58 komt Ryan ten Doeschate in. Volgens Sky Sports, maar ook volgens ons, de grote man van het Nederlands cricketteam. Hij speelt in Engeland voor Essex, speelde in Zuid Afrika, Nieuw Zeeland, Australië en is als eerste Nederlander gekocht om in de IPL (Indian Premier League, het grote geldcircus in India) te spelen. Ryan, onze Ryan, mijn Ryan. De man met wie ik samen mocht spelen op cricketclub Bloemendaal. De man die toen al zo goed was, de man die een voorbeeld is voor elke cricketer in Nederland, mijn held! Er werd veel van hem verwacht door zijn goede buitenlandse optredens afgelopen winter. Maar binnen cricket kan het binnen 1 bal afgelopen zijn, hij moest het wel nog even doen.

 

Inmiddels zit ik in constant sms-, what’s app-, en mailcontact met mijn broertje, mijn vader en minimaal 4 vriendjes. We zijn goed vandaag, de wereld ziet Nederland echt cricket spelen. Ryan laat zien waarom hij de beste speler van Nederland is en presteert het als 3e Nederlander ooit op een WK om een century (100 punten) te maken. Springend achter mijn laptop volg ik elke bal. Zenuwachtig stuur ik 10 sms’jes per minuut naar iedereen. Hoe ver gaan we komen vandaag, het voelt als een nieuw stukje cricketgeschiedenis. We maken 292 punten, en dat is veel. Tenminste, mijn broertje, vader en mijn vriendjes zijn het er over eens dat het tegen een grootmacht als Engeland veel is.

 

Geduld
Maar nu nog de 2e inning, wij moeten het veld in. De Engelsen moeten het totaal nu proberen te gaan maken. Ik ben bij een vriendje gaan zitten. Laptop op de tv aangesloten, geluid op 100, cola, koffie, biertjes en 5 zakken chips.

 

We starten erg zenuwachtig, na de eerste 6 ballen 12 runs tegen.

Inmiddels zitten we met zijn vijven rond te tv en we fantaseren wat de Engelse pers zou gaan schrijven wanneer we weer van de Engelsen zouden winnen.

 

De Engelsen spoeden zich intussen naar de 100 runs, nog steeds niemand uit. We beginnen ons geduld een beetje te verliezen. Maar zoals wij allen van onder andere Ryan hebben geleerd: “Patience is everything in cricket”. Dus wij wachten met een zak chips in de hand rustig af op wat komen gaat.

 

Op 105 runs springen we de lucht in, geduld wordt inderdaad beloond in het cricketen. De grote Kevin Pietersen is uit! Gevangen door Borren op het bowlen van Seelaar. We geloven er weer in! We springen in niet al te lange tijd nog twee keer omhoog en bij elk wicket geloven we meer en meer in een overwinning op de Engelsen.

 

 

Seelaar - Borren

Mijn broertje en ik zitten inmiddels non-stop te sms’en over alles wat we zien op tv. Heerlijk zeikend over hoe we het beter hadden gedaan en vol lof als de spelers eindelijk doen wat we zeggen.

Het wordt spannend, de Engelsen liggen op schema, maar het blijft toch cricket. De sport waar alles binnen een paar goede ballen zomaar afgelopen kan zijn.

 

Gewoon dinsdag
Maar nee, langzaam maar zeker wordt duidelijk dat we het niet gaan redden. We gaan de Engelsen niet voor een tweede keer binnen twee jaar verslaan. Paul Collingwood en Ravi Bopara laten zien dat het ware profs zijn. Het wordt steeds stiller over de sms en het wordt stil in huis.

 

We hebben verloren.

 

Ik ben er gelijk helemaal klaar mee en stap op mijn fiets naar huis. Buiten merk ik niets van de bijna overwinning. Het is volledig langs iedereen heen gegaan. Voor meer dan 16 miljoen Nederlanders is “the king of sports” totaal onbekend. Voor meer dan 16 miljoen Nederlanders is het vandaag gewoon dinsdag. Voor mij was het een geweldige dag vol passie voor de mooiste sport uit mijn leven. Op naar maandag 28 februari, wanneer we tegen de Parels uit West Indië spelen.

 

Ik ga mijn broertje bellen. Hij moet natuurlijk wel 2 april vrijhouden. Je weet het nooit.

 



cwc2011 , Ryan Ten Doeschate , cricket , Nederland , Engeland , Sky Sports , wk , wereldbeker , cricketteam ,

    Voeg toe aan:
  • MSN Reporter
  • Hyves
  • NUjij
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Reddit
  • Google
  • Twitter
  • Facebook
  • StumbleUpon

Sponsorvision Updates

  • 1e Cricket Challenge 2011

    3 scholen, 8 klassen, 4 trainers & 200 kinderen. Dat zijn de ingrediënten voor de 1e cricket challenge. Een nieuw concept dat is ontstaan door een samenwerking van Sponsorvision-events en Cricketclub Bloemendaal.

  • MAG IK U VOORSTELLEN: JEFFREY VAN DE SCHRAAF & ENETH MERCÉDESZ ERŐS

    Sponsorvision richt zich onder andere op het begeleiden van talentvolle sporters in verschillende takken van sport. Via deze site houden wij u graag op de hoogte van hun prestaties en over hun weg naar de wereldtop.

  • 2 gespeeld 0 punten

    2 gespeeld 0 punten, galmt er al wat dagen door mijn hoofd. Tegen de Engelsen was het net niet, tegen de West Indies was het helemaal niet. Was het wachten op een wonder of was het wachten op de juiste dag, het juiste tijd

  • BUUTVRIJ FOR LIFE

    Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Wij (Buutvrij for life, het enige whiplashmarketingbureau ter wereld) gaan op zaterdag 5 maart verhuizen. De Buutvrij Doorgeef dag.

Anderen schreven

  • Ranomi Kromowidjojo & Epke Zonderland zijn Sportvrouw en -man van het jaar 2011
  • Hockeyclubs geven te veel geld uit aan buitenlandse spelers
  • Indiagangers gaan op eigen risico
  • Onderzoek Zagreb-Lyon
  • Honkballer Halman vermoord
  • webdesign amsterdam